Inclusief mobiliteitsproject Bicycle Stewards

Niet eens een jaar geleden was het op de Leuvense campussen nog dagelijks struikelen over de fietsen, de wrakken op twee wielen en andere verwaarloosde stalen rossen. Bicycle Stewards bracht daar in enkele maanden tijd verandering in.

Bicycle Stewards is een gezamenlijk project van de Cel Duurzaamheid van de KULeuven en Velo vzw. Beide organisaties waren al partners op het vlak van mobiliteit en fietsvoorzieningen voor de studenten en het universitair personeel in Leuven, maar met dit project wilden ze nog een stap verder gaan.

Enerzijds pakten ze samen de fietsenchaos in de stad aan door de orde en netheid van de stallingen in het oog te houden, fietswrakken te verwijderen, gestolen fietsen op te sporen,

te inventariseren en fietsen te herstellen. Anderzijds was dit voor KULeuven en Velo de kans om samen een sociaal tewerkstellingsproject uit te bouwen. KULeuven schreef vacatures uit voor jobstudenten. Velo had, als vzw die werkervaring en opleidingen biedt aan jongeren en kansengroepen met het oog op doorstroming naar de reguliere arbeidsmarkt, de ideale kandidaat voor een inclusieve tewerkstelling in huis. Hannes, een vlotte twintiger met een verstandelijke handicap, had bij Velo aangegeven zich niet thuis te voelen in een sociale werkplaats of een maatwerkbedrijf. Hij wilde in de reguliere economie aan de slag. Fietsenmaker zou voor hem wat te hoog gegrepen zijn, maar fietsenhersteller lag wel binnen zijn bereik. En dus werd hij samen met jobstudenten Lore en Maarten Bicycle Steward aan de KULeuven. De inclusieve teams functioneren als duo. Hannes stoomt dus afwisselend met Lore en Maarten op een bakfiets door Leuven om de fietsenchaos te bestrijden.

 

Coördinator Maarten Verbiest: “Hannes tewerkstellen bij de KULeuven zou niet gekund hebben omdat hij niet over de vereiste diplomaniveaus beschikt, maar door de samenwerking met Velo – die ook werkplekarchitect zijn – konden we er wél een inclusief project van maken. Veel voorbereiding is daar niet aan vooraf gegaan. Ik heb bij de jobstudenten gepeild naar hun visie op het werken met een collega met een verstandelijke beperking. Ze maakten geen bezwaar. Vervolgens hebben we welgeteld een briefing met het hele team gehad waarna ze de straat zijn op gegaan. De samenwerking loopt goed. Hannes is gemotiveerd en heeft veel talent, maar kent ook zijn beperkingen. Lacunes die door de jobstudenten ingevuld kunnen worden. Ik stuur hem aan en hou nauw contact met hem over werkplanning, taken, enz. Wat mij betreft is deze inclusieve tewerkstelling geslaagd.”

 

Hannes en zijn collega’s zijn van dezelfde leeftijd. Dat draagt allicht bij tot de verstandhouding, maar het klikt ook echt tussen het drietal. “Dit is dé job voor mij en ik voel mij door iedereen aanvaard”, zegt Hannes. “En ja, het is al wel eens gebeurd dat Lore of Maarten mij na de werkuren door Leuven zagen lopen en mij binnenriepen in het café om mee een pint te pakken met hun vrienden. Vreemd vind ik dat niet. Mijn twee broers studeren hier ook en met hen ga ik ook op café.”